Sneeuwklassen

Dag 8: 9 februari 2017
Bij het opentrekken van de gordijnen zien we meteen dat een blauwe hemel ons toelacht. We wekken de kinderen ditmaal met zachte muziek want een blik in de kamer leert ons dat de schade begint op te lopen ;-)
Ook bij ons sluimert langzaam maar zeker het besef dat ons avontuur er op zit… zucht… Maar niet getreuzeld want nu komt onze grootste uitdaging: hoe vind ik na 9 dagen rotzooien alles terug en hoe krijg ik alles terug in mijn valies?
De stilte bij het ontbijt is aandoenlijk… maar doet eerlijk gezegd ook eens deugd! We leggen alle opdrachten uit en in ware militaire stijl wordt alles ‘bijeengeveegd’. De kamergenoten zijn streng voor mekaar want de controle is onverbiddellijk. Er wordt goed samengewerkt en op valiezen gestampt en geduwd om er alles weer in te krijgen. Stilaan zien de kamers er weer uit zoals we ze aangetroffen hebben, nu alweer 8 dagen geleden…
Intussen lonkt onze prachtige tuin en de snelsten staan alweer buiten te spelen. Al snel wordt een bal  gevonden en de ploegopstelling voor een partijtje voetbal is een feit… mét de nodige discussies J
Anderen glijden nog wat of knutselen boodschappen in de sneeuw. Ook de sneeuwman blijft populair. Gossie, wat gaan ze dat missen…
Om 12u. schuiven we aan tafel voor pittabroodjes. De kookploeg weet niet wat ze meemaken: de kids eten hun de oren  van het lijf!
Dan breekt de allerlaatste skiles aan en voor enkele beginnersgroepjes is het nu dolle pret: ze mogen voor het eerst op de ankerlift naar de hoogste piste! De spanning is groot maar iedereen glijdt in –min of meer – aanvaardbare stijl naar beneden. En óf ze fier zijn… en wij genieten mee J
De skiliften vallen 1 na 1 stil… Een laatste uitdaging staat ons te wachten: al het materiaal moet zo snel mogelijk in perfecte staat ingeleverd worden in het basisstation. Alles verloopt vlekkeloos en de Jekamannen geven ons een fijn complimentje ;-)
We schuiven aan tafel  voor ons avondmaal met soep en stoppen onze survivalkit in de handbagage.  De kookploeg vraagt zich af “wat we met die kinderen doen want die eten als zotten”…
Tijdens het wachten op de terugreis, spelen we gezelschapsspelletjes.
Nu is het nog wachten op de bussen die ons naar Aalst  zullen brengen.
Dit was alweer een sneeuwklasperiode om U tegen te zeggen, een topper van formaat en de kinderen hebben er ongelooflijk van genoten, samen met de juffen en alle meesters.
Wij willen ook jullie, beste ouders, heel erg bedanken voor het vertrouwen in ons om hierdoor deze fijne reis ook mogelijk te maken. De vele fijne verhalen die jullie kinderen zullen vertellen, zullen meteen de nodige duiding geven.
Op onze beurt bedanken wij ook alle kinderen die elk op hun eigen manier ervoor gezorgd hebben om er samen de tijd van ons leven te beleven.
Eddy, Matthias, meester Johan, meester Sven, juf Sarah en ikzelf reviewen deze fantastische 9-daagse… en zien dat het goed was J
  Wist je dat…
-          … sommige leerlingen echt niet naar huis willen?
-          … het tovert in sommige kleerkasten?
-          … als zij kijken, die kast leeg is en als de juf checkt er opeens een hele stapel kleren in ligt?
-          … meester Johan en Matthias heel spontaan bij het ontbijt zeggen: “Amai, ik ga dit missen…”
-          … het leven zo mooi en puur is in Tirol?
-          … de hele begeleiding dit ongelooflijk hard zal missen… zucht…



























Vrijdag 5u30: beide bussen (zowel 6A, 6B als6C) hebben net de Belgische grens overgestoken. De aankomst wordt verwacht tussen 6u45 en 7u00. Tot straks! 

 

dag 7: woe 08/02/2017



08u00: We halen de kinderen uit hun diepe slaap. Er wordt hevig gezucht en geblazen: de korte nacht laat zich voelen en er moet opnieuw opgeruimd worden voor de aanstormende poetsploeg. Langzaam worden we wakker aan de ontbijttafel; het is extreem rustig in de eetzaal. De choco wordt rijkelijk gesmeerd, smeerkaas en beleg worden gesmaakt en wie wil sluit af met speculaas en peperkoek.



De calorieën worden moeiteloos verbrand want naar goede gewoonte trekken we naar de skipiste. Dikke vlokken sneeuw dwarrelen naar beneden… een prachtig tafereel. Pflugen, groβe kurven, schrägfarht, … deze termen kennen geen geheimen meer voor de kinderen. Ze blinken allemaal!

De skiwedstrijd gaat van start! Gisteren werden de vaardigheden nog wat bijgeschaafd want vandaag is het de grote dag. Wie kaapt de gouden medaille weg??? Tijdens de wedstrijd wordt er op het scherp van de snee geskied. Iedereen behaalt zijn welverdiend diploma en een plak edelmetaal.


Een ‘hongerke’ breekt aan en we schuiven de voeten onder tafel voor kroketjes, sla, tomaat en vol-au-vent.
Veel tijd om te rusten is er niet, want de bussen staan ons al op te wachten om naar Holzgau te rijden. Hier staat er een zeer spectaculaire wandeling op het programma waarbij we over een spectaculaire hangbrug wandelen… of eerder wiebelenJ De afmetingen zijn hallucinant: 105 m hoog en 200 m lang!! We keren via een alternatieve weg terug naar beneden. Het steile pad voert ons recht richting de kerk van Holzgau. Door de stevige tred van de kinderen hebben we nog 40 minuten over om te ravotten in de sneeuw! Moe maar voldaan keren we terug richting Stanzach.

Een spannende, zoniet de spannendste avondactiviteit breekt aan: rodelen! In ons skipak vetrekken we naar de sfeervol verlichte skipiste. Gewapend in zeven laagjes gaan we uiteindelijk op pad. De verwachtingen zijn hoog gespannen. Met een sneeuwpoes (Type  C32 met zuinige V8-motor) worden we naar boven getrokken: een attractie op zich! J  We wanen ons op een après-ski party: jolige tirolermuziek galmt door de boxen. Het gelach en plezier weerklinkt door het ganse dal.

Nog efkes tot rust komen bij de avondsluiting en dankbaar duiken we ons bed in; nouja, de kinderen althans… Wij typen nog even verder en overdenken de voorbije dag(en) met een glimlach op ons gezicht…


Wist je dat…
… we de kinderen moeten aanmanen tot praten tijdens het ontbijt?
… de kookouders door enkele kinderen uitdrukkelijk bedankt werden voor het lekkere eten?
… de partnerkeuze op de slee een rechtstreeks gevolg is van nieuwe contacten tijdens het sneeuwklasbal?
… sommigen het decor mooier vinden om in te rodelen dan de rodelpiste zelf?


Belangrijk bericht             Belangrijk bericht             Belangrijk bericht

·        Dit is waarschijnlijk het laatste bericht dat we kunnen plaatsen. Morgen vinden we wellicht geen gaatje om in het hoofdbureau onze blog aan te vullen. Uiteraard plaatsen we bij thuiskomst nog extra materiaal J
·        Klas 6A en 6C rijden samen in bus 1
Klas 6B rijdt apart in bus 2
Het is onvoorspelbaar – zelfs weinig realistisch – dat wij samen aankomen. Volg dus vooral het bericht voor de klas van uw kind en dit vanaf 05u.30 via onze blog.       
 

































  

DAG 6: DI 07/02/2017




Het is zomer in Stanzach! We zijn op slag opgewekt door die straalblauwe hemel en  genieten van de pistolets.

In de voormiddag houden we een mooie wandeling in de buurt en juf Karin trekt moedig de kop. De kinderen leven zich volop uit met ‘poepschuiven’ op hun schelpje of plastiekzak. De sneeuwballen vliegen ons om de oren.

We schuiven weer aan tafel voor spinazie met Fish sticks. We vullen de laatste gaatjes op met yoghurt of pudding. We zijn blij verrast met een stapel post! Het is fantastisch om te zien hoe de gezichtjes opklaren bij het lezen van de brieven.
Even naar de kamer… maar niet voor lang want de skiles wacht! Als gedrilde soldaten trekken we naar de piste en staan meteen klaar in de juiste rij. De kinderen zijn dolenthousiast op de piste.  

Na 2 uur intensief sporten genieten we van ons vieruurtje: warme chocomelk met een wafel. Jammie! Ondertussen kruipt de hemel langzaam toe…

Na deze suikerboost trekken we de tuin in. Sneeuwmannen en –vrouwen maken, voetballen, en glijden van ons eigen minibergje. De kinderen vinden het FAN-TAS-TISCH! Na een uurtje moeten we hen met enige tegenzin opnieuw naar binnen sturen: het avondeten staat klaar. Ondertussen wordt de spanning stilaan voelbaar voor de ‘bonte avond’.

Zoals voorspeld vallen er hier en daar al de eerste discussies maar het is tegelijk hartverwarmend hoe gemotiveerd de kinderen zijn om hun ruzie zo snel mogelijk uit te praten en bij te leggen. Ziezo, alweer een maand godsdienstlessen die mogen gewist worden uit onze planning ;-)

Het wordt drummen voor de spiegels: de meisjes maken zich op en de jongens kijken nog goedkeurend naar hun gelkopje of… spreken ze zich gewoon wat moed in om vanavond eindelijk hun prinsesje ten dans te vragen?
Eindelijk is het zover. De avond wordt gevuld met een denderende show. Met grappige sketches, leuke dansjes, een fantastische quiz en een aantal gezongen nummers entertainen we elkaar. Enkele slows en een paar stevige nummers, gedraaid door een lokale DJ, zorgen ervoor dat we de beentjes strekken.  Verbazingwekkend waar de kinderen al die energie vandaan halen na het hele sneeuwklasprogramma dat ze al achter de kiezen hebben. Het wordt een fantastische avond. De sfeer is opperbest en voor we het weten is het tijd voor die allerlaatste dans… zucht…


Wist je dat…
… meester Eddy zelfs na 5 intensieve dagen wandelen nog de moed heeft om alle   
    briefkaartjes op de post te gaan doen met een extra wandeling. Lief eh! :-)
… heel wat kinderen hier geweldig deugddoend kunnen masseren?
… de mama’s hiervan moeten profiteren?
… heel wat meisjes toch lang hebben moeten wachten op hun prins?
… de show dit jaar gewoon de allerbeste editie ooit was? Dikke proficiat aan jullie allemaal!
… het hier gewoonweg elke dag plezanter wordt?!





















Dag 5: MA 06/02/2017




Acht uur ’s morgens: als we de radio opzetten en de lichtschakelaar omswitchen, zien we hier en daar al een walletje onder de oogjes van onze kinderen :-) . We knabbelen langzaam het brood naar binnen. Je kan bijna een muisje horen trippelen in de stille ontbijtruimte. Of zou dat aan het adembenemende uitzicht liggen? Deze nacht heeft het flink bijgesneeuwd, onze tuin is er één “uit de boekskes”.

Op weg naar de skipiste omringen de “ooo’s” en “auauau’s” ons bij het zien van het mooie besneeuwde landschap. De sneeuw kraakt heerlijk onder onze voeten.
De gevorderden trekken naar de grote piste. De andere groepen oefenen enthousiast verder. Het voelt helemaal niet zo erg aan om eens te vallen in de heerlijk zachte sneeuw. Of zoals de kinderen het mooi verwoorden: “Zo moet het voelen om een pannenkoek te zijn; volledig overstrooid met poedersuiker.”

Na 2 uur intensief sporten genieten we van het middagmaal: pasta in een tomatensaus met ballekes. Als dessert is er yoghurt.

De wolken worden opnieuw uitgeschud: sneeuwvlokjes dwarrelen naar beneden en lokken ons naar buiten. Daar wacht de bus al om ons naar Stockach te brengen. Vandaar start onze prachtige wandeling naar het flink hoger gelegen gehuchtje “Klapf”. De inspanning bij het beklimmen van de berg doet de zweetdruppels op ons hoofd parelen. Uiteindelijk nestelen we ons in een ongelooflijk charmant cafeetje waar we genieten van een verfrissend drankje. Intussen duiken we toch iets dieper weg in onze jassen, de temperatuur neemt naar de avond toe een duik naar beneden. De terugweg is bergaf; we klaren de klus op een half uur. Moe maar voldaan komen we net voor het avondmaal weer “thuis”.

De boterhammetjes met beleg spelen we vlot naar binnen. Lekkere verse soep erbij maakt het plaatje compleet.

De monitoren staan alweer paraat om de quiz in goede banen te leiden. Ook meester Eddy wist opnieuw de kinderen te enthousiasmeren met zijn denkoefeningen.

Vervolgens  zetten we onze joker in op het zenmoment: de avondsluiting. Dit is steeds een mooi moment waarbij we de voorbije dag nog eens overdenken en dankbaar zijn voor deze unieke belevenissen en voor mekaar.

Slaap lekker en tot morgen!


Wist je dat…
… de kinderen nog in goede staat van leven zijn?
… wij de kruisweg reeds achter de rug hebben? Wij kunnen dus al paaseitjes rapen! J
… sommige kinderen zichzelf beter leren kennen?


Belangrijk bericht:
Laute wenst haar mama een zeeeeeer fijne verjaardag en geeft haar van hieruit een superdikke knuffel!













DAG 4: ZO 05/02/2017



8u15: de wekker loopt onverbiddelijk af! Met wat hippe nummers door de muziekboxen lukt het ons toch om de kinderen wakker te schudden uit hun diepe dromen. Even een kam door de haren, en klaas is kees! De pyjama houden we lekker aan op zondagochtend.

Tijdens het ontbijt genieten we van het prachtige uitzicht op onze tuin. Speculaas en een reep chocolade zorgen voor het goud in de mond tijdens deze ochtendstond.
Hierna is het meer dan nodig om de kamers te laten opruimen. Na een strenge controle, wentelen we ons in warme kledij.

De wandelzoektocht staat op het programma! In groepjes verkennen de kinderen zelf ons dorp. Af en toe proberen ze daarbij ook nog een vraag te beantwoorden. We leren eruit dat het weesgegroetje nog beter mag ingedrild worden. De buitenlucht doet ons zin krijgen in een stevig middagmaal!
We worden verwend met cordon bleu en stoofgroentjes én toetje.

Na het middageten is er onze skiles. Met ons heel arsenaal trekken we de berg op en staan netjes op tijd paraat. In een mum van tijd zwermen de verschillende skigroepen uit, elk volgens eigen niveau: de beginners oefenen op de kleine piste en de gevorderden wagen hun kans op de ankerlift. De weersomstandigheden brengen de piste met hun ijslaagje wel tot een hoger level…
Het plezier straalt ervan af want zeker bij de beginners worden de eerste successen binnengehaald. De gevorderden vinden het helemaal niet erg dat er geen kilometerslange pistes zijn: er is niets leukers dan samen met je vrienden de helling af te sjezen! De ‘sneeuwregen’ doet ons de mutsen en helmen diep over de oren trekken.
Jagoda moet jammer genoeg passen voor deze les en gaat op consultatie in Reutte. De schade blijkt gelukkig beperkt: een flinke kneuzing in de hand maar het skiën wordt nog even uitgesteld.

Zo snel we kunnen, het is niet altijd evident met onze blitse high-tech-skibotten aan, strompelen we naar onze villa. We drogen op met een warme choco en vanillewafel, om niet veel later te genieten van een deugddoende douche. Fris gewassen vullen we ons dagboek aan en schrijven we verder aan brieven en kaartjes. Daarna worden de spelletjes bovengehaald: een leuk alternatief voor al dat elektronisch gedoe ;-)

En als de maagjes toch weer een beetje beginnen knorren, zijn er de Waldkornbroodjes met Frankfurterworst en overschotjes van ’s middags. Eenmaal alles verteerd staan we weer klaar een spannende avondactiveit: kwissen met Matthias en meester Eddy stelt de andere groep voor ernstige raadsels… maar toch kunnen ze ongelooflijk veel oplossen.
We genieten mee van hun enthousiasme! Achteraf horen en zien we de eerste smekende stemmekes en oogskes: “Juf, mag ik alstublieft gaan slapen?”. Na een gezellige avondsluiting geven we hen het verlossende antwoord…


Wist je dat…
-          De kinderen het eten letterlijk aanvallen uit pure honger?
-          de kookouders echt dol zijn op onze kinderen?
-          ski-jassen vanzelf gaan schuimen als ze nat worden?
-          dit betekent dat er heel wat propere mama’s zijn?














DAG 3: ZA 04/02/2017



Om 8 uur horen we de eerste tonen van de muziek: het signaal om “officieel” te ontwaken. Enkele ‘piepogen’ komen onder de dekens vandaan. We vliegen erin: de slaap uit de ogen wrijven, snel aankleden en ontbijten. We kikkeren op dankzij de warme chocomelk en sterken aan met brood, charcuterie en een peperkoek.

Na onze pistolékes zetten we ons behoorlijk snel in formatie (het drilwerk van gisteren werpt zijn vruchten af) en trekken we naar de skipiste.  
De gevorderden laten gauw hun kunstjes zien en de beginners trekken aarzelend maar moedig naar de oefenpiste. Ze ondervinden onmiddellijk dat vallen en opstaan er ook bij hoort…
Na 2 uur intensief trainen volgt dé ultieme uitdaging: hoe ruim je in een mum van tijd én toch overzichtelijk 73 paar skilatten met sticks op in een skihutje? Maar met een vernuftig  staaltje organisatietalent laten we een kwartier later alles netjes geordend achter. We haasten ons naar ons huis want onze maag vertelt ons dat het brandstof nodig heeft!
De kookouders trakteren ons op soep en kip in zoetzure saus met rijst. Er is zowaar een kwartiertje vrij… om even te bekomen? Nope, de vliegende kuisploeg staat aan de deur! Alle materiaal moet van de grond, dat wordt dus even een race tegen de klok om alle valiezen, materiaal, vuile sokken, anonieme slips… op te ruimen. Nadien wandelen we naar het dorp waar de bus ons opwacht om ons naar Forchach te brengen.

We wandelen naar de hangbrug en steken de Lech over op deze wiebelbrug in groepjes van maximum 5 leerlingen. Het zicht is adembenemend!
Eens iedereen is overgestoken, beginnen we aan onze terugweg… maar dit keer te voet! Het is een lange tocht van 8 km waarbij we tussendoor heel even pauzeren. “Dit is precies één lange turnles” wordt er gezucht. En gelijk hebben ze! Een ijslaag op het wandelpad daagt ons evenwichtsvermogen uit…

Nauwelijks op tijd voor het avondeten strompelen we Haus Bergland terug binnen. Het brood en beleg worden aangevallen. De kookploeg is positief onder de indruk en schakelt een hulplijn in: extra broden moeten aanrukken om de hongerkes te stillen.

Zoals voorspeld komen er al enkelen schoorvoetend vragen of ze niet mogen rusten en vroeg naar bed mogen… maar dat zal niet lukken want het superleuke avondspel staat te wachten! Een nieuwe reeks “1 tegen allen” . Alweer toffe opdrachten die moeten uitgevoerd worden; we kunnen maar niet beslissen welke onze favoriet is: 5 minuten juf/meester masseren of gezamenlijk 10 minuten zwijgen. Niet te geloven… zelfs dat laatste lukt hier opnieuw! :-)

Om 21u00 zijn de speelvogels klaar voor het kaarsenmoment. Dat leert ons dat het voor iedereen opnieuw een superleuke dag is geweest. Niet veel later kruipen ze in hun ‘nestje’.


Wist je dat…
-          het stappen naar de skipiste vermoeiender is dan het skiën zelf?

-          veel kinderen bij het zien van al dat moois spontaan aan hun ouders denken?

-          het hier gewoonweg superplezant is?!

-          een massage goed is voor nog eens 2 uur langer wakker blijven?

-          we Yeva, Anny, Denis en Aymen  hier hard missen?




















Dag 2: Vrij 03/02/2016 

Onze eerste dag, iedereen dus vroeg uit de veren! Na een ietwat kortere nacht dan voorzien was het dan ook niet verwonderlijk dat het toch tot 7u duurde vooraleer we de eerste ganglopers tegen het lijf liepen. Tot nog toe onbestaande… er zijn dus toch voordelen aan een late aankomst ;-)
Enkele jongens wilden absoluut op tijd in de skiles staan en stonden voor 8u in skipak mét ski-jas én helm én skiboots én sjaal én handschoenen klaar voor de ontbijttafel. Dat die les pas in de namiddag gepland was, waren ze efkes uit het oog verloren…
Eindelijk start dan de muziek, hét signaal om op de gang te socializen. Om half 9 schuiven we onze voeten onder tafel voor lekkere pistoletjes met choco en cornflakes.
Na het ontbijt worden snel de skikousen aangetrokken om naar het skikot te gaan, waar het skimateriaal gepast moet worden. Telkens mogen er 5 leerlingen naar binnen om ondergedompeld te worden in de magie van al dat prachtige skimateriaal. Gepakt en gezakt  verlaten ze de skikelder en deponeren de latten in een aanhangwagen. Oef, die moeten ze niet naar boven sleuren. De 12 slagen van de kerktoren doen ons even verbleken want het is overduidelijk dat we flink te laat aan tafel zullen zitten. Uiteindelijk komen we toch aangestommeld met onze elegante ‘skipumps’ en kunnen we aanschuiven voor een bord sla, tomaat, appelmoes en stoofvlees. Jammie! Het toetje moeten we wegens tijdsnood laten staan want eindelijk mogen we de skipiste onveilig maken. Maar eerst moeten nog 73 paar skilatten bij de juiste eigenaar belanden… als dat geen uitdaging is. Intussen is de zon al fijn komen piepen… wat de pijn verzacht.  
Eindelijk zwermt de laatste uit onder de vleugels van een ervaren skileraar. Hehe, even rust of toch niet want het Jekateam is daar om de planning al even te overlopen. Uiteindelijk genieten ook wij van een half uurtje ontspannend skiplezier, precies genoeg om onze batterijen weer op te laden ;-)
Om 4u komen de skigroepen hun skilatten inleveren en de ervaringen zijn verdeeld: “Keitof, juf!” maar ook “Amai dat doet zeer…” Maar het leed is gauw vergeten als ze thuis bediend worden met een warme choco en koekje.
Omdat we toch niet helemaal overtuigd zijn van de snelheid om in de juiste skigroepen te staan, organiseren we een driloefening met een licht militair tintje.
Uiteindelijk slagen de kinderen erin om in 18 sec perfect in 6 mooie rijen  te staan. Benieuwd of dit morgen ook nog lukt…
Enkele onfrisse luchtjes vertellen ons dat het tijd is om te gaan douchen en nadien wordt het dagboek al aangevuld met de eerste verhalen.
Als avondmaal eten we eitjes met spek mét toetje dit keer. Om 8 uur roepen de moni’s en de leerkrachten ons voor het spel “1 tegen allen”. We nemen deze ultieme uitdaging heel graag aan en gaan er helemaal voor. Sommige opdrachten zijn gewoon hilarisch (bv. praat tegen het toilet alsof het je beste vriend is), andere zijn puur genieten (massage voor de leerkrachten). Je gelooft het nooit: ook de opdracht “10 minuten zwijgen met de hele groep” lukt moeiteloos en geloof me, wij leerkrachten hebben wat ons best gedaan om de boel te saboteren :-p.  Helaas zijn 5 opdrachten niet behaald… benieuwd wat de andere ploeg morgen doet. Intussen geeft meester Eddy het beste van zichzelf met zijn muziekquiz. De kinderen leven zich ten volle uit op allerlei deuntjes en dansjes.

Rond half 10 sluiten we de eerste dag af met een sfeervol kaarsenmoment.


Wist je dat…
·        deze zin in de skikelder regelmatig weergalmde: ‘ als ge met gans uwen annekesnest moet weerkeren, dan hebt ge ’t vlaggen!”
·         je op de ski’s dikker gekleed staat dan in je badkamer?
·         je dit tijdens de skiaanpassing ook merkt aan de weegschaal?
·         dit ook aan de extra voet van de Jekaman kan liggen?
·         er 192 vellen zitten in een rol toiletpapier?
·         Lawson zijn papa een heeeeel gelukkige verjaardag wenst?
·         Meester Johan zich graag laat helpen door enkele lieftallige dames bij de skiaanpassing?

















  


Dag 1: do 02/02/2016

Na een wellicht rusteloze nacht – ondanks 3 tot 4 wekkers die de mama’s hebben klaargezet, zowel elektrisch als op batterij want ja, je weet maar nooit en misschien de gsm toch ook nog… - is iedereen opgelucht om rond 6u thuis te kunnen vertrekken. We luisteren braaf naar de juf/meester en houden inderdaad eerst nog een laatste pipi-stop want we weten dat we er in de bus een knoopje moeten in leggen ;-)
Vol spanning rijden we de Burchtstraat in…

Fris en monter en precies weer een jaartje jonger komt meester Eddy ons verwelkomen. En ja, ook meester Johan is dit jaar van de partij! Enkele bereidwillige leerlingen helpen mee om wat schoolmateriaal op te halen en intussen stromen de meeste 6de-klassers toe.

Tja, nu is het alleen nog wachten op de bus… want die staat bij onze broeders van de Capucienen L Een half uurtje later rijdt onze bus voor en laden we zo snel mogelijk 73 valiezen in want we willen zo snel mogelijk weg!

In Denderleeuw en later in Zolder halen we nog een deel van de kookploeg op en dan is het full speed richting Duitsland.

De eerste sanitaire stop is een voltreffer: een ultra moderne ‘2 the loo’ waar we met plezier 0,50 euro betalen om te genieten van pure design! Het werd moeilijk kiezen of we nu ons plasje zouden doen tussen de macarons, in een tropisch woud of in een rozenpark.

Intussen beginnen we aan een Ice Age trilogie en houden we mekaar bezig met denkspelletjes, strips, kaartspelletjes, zelfverzonnen verhalen, mopjes en hier en daar is er al iemand die een tukje doet.

Langzaamaan zien we ook het landschap veranderen. In de Moezelvallei genieten de kinderen van het mooie uitzicht en merken ze inderdaad de “licht golvende horizonlijn” op. We waren trouwens nog het land niet uit toen we de eerste sneeuw zagen. Dat belooft!

Rond 18uur houden we onze laatste plaspauze in Ulm. Voor 70 cent kunnen we weer helemaal proper en vooral opgelucht op de bus. Zeg nu zelf, ge kunt er niet voor sukkelen!

Nu beginnen we aan het echte werk: nog een uurtje rijden voor we Oostenrijk binnenrijden. Eindelijk zien we de eerste sneeuw liggen en daar zien we al een verlichte skipiste. De beginners slikken eens (“Moeten we daar echt af?”) maar de gevorderden weten met ernstige stem: “Dat lukt wel joh, na wat oefenen in pflug und parallelschrägfarht.”

Om 21u30 rijden we onder vele “Oooh’s” en “Aaaah’s” Stanzach binnen. We kijken eens rond, snuiven de frisse berglucht op en weten: “Hier blijven we graag 9 dagen!”

In een “geordende chaos” laden we uit, sleuren onze koffers naar de slaapkamer en maken er in een mum van tijd een gezellig nestje/nest van. We leren er wel uit dat een snelcursus bedden opmaken geen overbodige luxe is.

De geur van spaghetti (hallal, glutenvrij, … voor elk wat wils) lokt ons naar beneden en na de nodige afspraken vallen we aan. Ook het afruimen verloopt vlekkeloos – nouja, we zijn nog mild…

Kameraffiches worden opgehangen, skibroeken worden eindelijk ingeruild voor  pyjama’s, knuffels worden gekeurd en dan – het is intussen middernacht – daalt een zaligmakende rust over ons huis. Jeetje, wat doet dat deugd ;-)

Een beetje … euh… later kruipen ook wij goedgezind onder de wol, vol verwachting wat de volgende dag ons zal brengen ;-)

Wist je dat…

-         - een verlichte skipiste in februari doet denken aan Kerstmis?

-         - je 5 afleveringen van FC De Kampioenen tóch overleeft?

-         - 14 uur rijden met een gezellige groep ”snel” vooruit gaat?












 -------------------------------------------------------------

Vrijdag 03/02

Alles verloopt prima! Helaas kunnen we door internetproblemen het volledige verslag deze avond niet meer online krijgen. We doen ons best om dit morgenvroeg alsnog in orde te brengen. 

Donderdag 02/02 (22u05);

We zijn goed aangekomen!! Op dit moment installeren we de kamers. Binnen een half uur worden we aan tafel verwacht. Daarna genieten we van welverdiende bedrust! Tot morgen! 


Donderdag 02/02: (19u)

Beste ouders ,

Aangezien we rijden met een aanhangwagen en de snelheid van onze bus wettelijk beperkt wordt tot 80 km/u, zullen we later dan voorzien aankomen in Stanzach.
Het volgende bericht plaatsen we rond 22 uur. 

Kijken jullie graag mee naar onze skiprestaties? 

Surf dan naar onderstaande link:



Onze skimomenten zijn als volgt ingepland:

Vrijdag 03/02
14u-16u
Zaterdag 04/02
10u-12u
Zondag 05/02
14u-16u
Maandag 06/02
10u-12u
Dinsdag 07/02
14u-16u
Woensdag 08/02
10u-12u
Donderdag 09/02
14u-16u


Out of office... to Stanzach!  ;-)

Van 2 februari tot en met 10 februari 2017


Vertrekinfo          Vertrekinfo         Vertrekinfo          

We verzamelen vanaf   06:15   aan het standbeeld van Valerius De Saedeleer!

 Oude Vismarkt, Aalst